رونق تولید ملی | پنج‌شنبه، ۸ اسفند ۱۳۹۸

احمد آقاخان امیراحمدی - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

احمد آقاخان امیراحمدی

احمد آقاخان امیراحمدی

Ahmed Aga Khan Amirahmadi

سپهبد احمد امیراحمدی (۱۲۶۳ - ۱۳۴۴ ش) نخستین سپهبد ایران در دوره رضاشاه بود. او از عوامل موثر در کودتای سوم اسفند بود و در طول حیات خود هشت بار وزیر جنگ، دو مرتبه وزیر کشور، پنج نوبت فرماندار نظامی تهران، دو بار فرمانده کل ژاندارمری و سال ها فرمانده لشکرهای لرستان و آذربایجان و ۱۶ سال عضو مجلس سنا بوده‌است.او در زمان کودتای سوم اسفند جزو افسران بریگاد قزاق و از یاران و زیردستان رضاخان محسوب می‌شد و در جریان کودتا از عوامل موثر بود. در جریان ماجرای غلامعلی خان بیرانوند در لرستان، فرماندهی سپاهیان سردارسپه را برعهده داشت. او ازجمله کسانی بود که با امضای خود در پشت قرآن به رضاشاه اطمینان دادند که در رسیدن به مقام سلطنت به او کمک خواهند کرد. در دوره پادشاهی رضاشاه، مدتی از چشم شاه افتاد و برای آنکه تحقیر شود به ریاست «اداره دواب و ایلخی» ارتش گماشته شد. به هنگام حمله متفقین و وقایع شهریور بیست، از طرف دولت محمدعلی فروغی فرماندار نظامی تهران شد و بعد از تبعید رضاشاه از کشور، بارها به وزارت جنگ و وزارت کشور منصوب شد. در اواخر عمر سناتور (نماینده مجلس سنا) بود.

احمد آقاخان (امیراحمدی) فرزند سرتیپ تقی آقا در سال ۱۲۶۳ خورشیدی در تهران متولد شد و در سن شش سالگی به مدرسه افتتاحیه واقع در محله سنگلج تهران و سپس به مدرسه تربیت رفت. چون فرزند افسر قزاقخانه بود در مدرسه قزاقخانه که در آن موقع به دست روس‌ها اداره می‌شد، به ادامه تحصیل پرداخت.در سن چهارده‌سالگی به فوج گارد سوار قزاق انتقال یافت و با درجه گروهبان دومی، وکیل‌باشی (قائم‌مقام) فوج گارد سوار شد. امیراحمدی در چند زد و خورد داخلی شرکت کرد و چون رشادت، تهور و قساوت وی مورد توجه فرماندهان قرار گرفت، تا درجه سرهنگی ارتقا مقام یافت.پس از کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹، احمد آقاخان به درجه میرپنجی دست یافت و اولین مأموریت وی بعد از کودتا، سرکوب شورش اسماعیل خان امیرمؤید سوادکوهی در مازندران بود که منجر به متواری شدن امیرمؤید و فرزندان وی گردید.در سال ۱۳۰۱ خورشیدی که مقدمات تشکیل پنج لشکر در ایران فراهم شد، با درجه امیرلشکری (سرلشکر) به فرماندهی لشکر غرب که مرکز آن در همدان بود، منصوب گردید و برای اعاده امنیت در آن منطقه دست به اقدامات شدیدی زد؛ به ویژه برای سرکوب لرها از هیچ نوع اقدام حاد و تندی خودداری نکرد و سرانجام در مأموریت لرستان به دریافت عالی‌ترین نشان نظامی آن زمان یعنی نشان ذوالفقار نایل آمد.سرلشکر امیراحمدی کمی قبل از به سلطنت رسیدن رضاخان، در شهریورماه ۱۳۰۴ به سمت رئیس کل امنیه مملکتی (ژاندارمری) برگزیده شد و قریب چهار سال در این سمت باقی‌ ماند و مأموریت‌های جنگی زیادی از جمله مأموریت آذربایجان انجام داد و فرماندهی لشکر آذربایجان را نیز به عهده داشت.

در سال ۱۳۰۸ شمسی او نخستین کسی بود که به دستور رضاشاه در ایران به درجه سپهبدی رسید. در شهریور ۱۳۲۰ هنگامی که نیروهای متجاوز انگلستان و شوروی وارد خاک ایران شدند رضاشاه قبل از ترک کشور، سپهبد امیراحمدی را به سمت فرماندار نظامی تهران منصوب کرد تا وی از بروز و گسترش هرج و مرج و آشوب در پایتخت جلوگیری کند. نقل گردیده که در آن دوران از سوی سفارتخانه های ذی‌نفوذ به وی پیشنهاد کودتا علیه سلسله پهلوی و به دست گیری حکومت داده شد که وی به دلیل وفاداری و روحیات نظامیگری امتناع کرد. امیراحمدی در شانزدهم آذر ۱۳۲۰ برای اولین بار در ترمیم کابینه فروغی به عنوان وزیر کشور شرکت کرد و پس از آن نیز در کابینه قوام‌السلطنه (۱۸ مرداد ۱۳۲۱) به وزارت جنگ برگزیده شد و در ماجرای ۱۷ آذرماه همان سال که منجر به آتش زدن خانه قوام‌السلطنه و غارت دکان‌ها و مغازه‌ها شد، به عنوان فرماندار نظامی تهران وارد ساختمان شهربانی کل کشور گردید و ظرف چند ساعت تظاهرات خونین مخالفان دولت را متوقف کرد.پس از سقوط قوام و روی کار آمدن علی‌اصغر سهیلی در تاریخ ۲۸ بهمن ۱۳۲۱، پست وزارت جنگ دوباره به امیراحمدی واگذار شد و در تمام مدت نخست‌وزیری سهیلی در این سمت باقی‌ ماند. امیراحمدی در کابینه‌های کوتاه مدت ساعد، بیات، صدر و حکیمی سمتی نداشت و فقط مسئولیت بازرسی نواحی ارتش به عهده وی بود.سپهبد امیراحمدی در ۲۵ بهمن ۱۳۲۴ بر اثر پافشاری شاه وارد کابینه قوام شد و در چهار کابینه او پست وزارت جنگ را عهده‌دار بود، ولی به علت ناسازگاری با سیاست‌ها و خواسته‌های قوام‌السلطنه، از کابینه وی خارج شد. امیراحمدی در ششم دی ماه ۱۳۲۶ نیز جایی برای خود باز کرد و در کابینه ابراهیم حکیمی بر مسند وزارت کشور نشست. وی همچنین در ۲۳ خرداد ماه ۱۳۲۷ در کابینه عبدالحسین هژیر و در ۳۰ آبان ماه ۱۳۲۷ در کابینه محمد ساعد به وزارت جنگ منصوب شد.

او در سال ۱۳۲۸ پس از بازنشستگی و تأسیس مجلس سنا، از سوی شاه مقام سناتور انتصابی تهران را گرفت و تا زمان مرگ به مدت ۱۶ سال این مقام تشریفاتی را داشت. وی در طول حیات خود هشت بار وزیر جنگ، دو مرتبه وزیر کشور، پنج نوبت فرماندار نظامی تهران، دو بار فرمانده کل ژاندارمری و سال ها فرمانده لشکرهای لرستان و آذربایجان بوده‌است.امیراحمدی در روز پنجم آذرماه سال ۱۳۴۴ در سن ۷۷ سالگی بر اثر ابتلا به بیماری سرطان معده در تهران درگذشت.او یکی از متمولان درجه اول ایران معروف به "سپهبد یکصد کنتور" بود و مستغلات زیادی در تهران داشت. مردی بود جسور، قلدر، جدی، وظیفه‌شناس و وفادار به نظام سلطنت پهلوی. با زیردستان خود به خشونت رفتار می‌کرد و شخصاً در مقام تعزیر و تنبیه افراد برمی‌آمد.باغ و اقامتگاه تابستانی خاندان امیراحمدی واقع در منطقه مقصود بیک شمیران، چهارراه حسابی، امروزه تحت عنوان "باغ موزه هنر ایرانی" تبدیل به یکی از نقاط دیدنی تهران گردیده است.

مشاهیر ایران - بزرگان سیاسی - رجال پهلوی - بزرگان سیاسی ایران زمین - بزرگان نظامی - فرماندهان نظامی - فرماندار نظامی تهران - فرمانده کل ژاندارمری - فرمانده لشکرهای لرستان و آذربایجان - عضویت در سنا - سناتور انتصابی - ریاست بازرسی نواحی ارتش - نخستین سپهبد ایران - ریاست اداره دواب و ایلخی - وزیر جنگ و وزیر کشور - احمد آقاخان امیراحمدی - پیرامون احمد آقاخان امیراحمدی – سوابق احمد آقاخان امیراحمدی - فعالیت های احمد آقاخان امیراحمدی - سمت های احمد آقاخان امیراحمدی - فعالیت های احمد آقاخان امیراحمدی - عکس های احمد آقاخان امیراحمدی - 

Celebrities Iran - political leaders - men Pahlavi - Iranian political leaders - military - military - military governor of Tehran - Gendarmerie Commander - Commander of the armies of Lorestan and Azerbaijan - a member of the Senate - Senator appointed - President inspected military zones - The General Forum - Department Doab and Aylkhan - Secretary of War and Secretary of state - Ahmad Aga Khan Amirahmadi - about Ahmad Aga Khan Amirahmadi - Experience Ahmad Aga Khan Amirahmadi - Ahmad Aga Khan Amirahmadi activities - the Ahmad Aga Khan Amirahmadi - Ahmad Aga Khan activities Amirahmadi - Photo by Ahmed Aga Khan Amirahmadi -