اقتصاد مقاومتی؛ تولید - اشتغال | یک‌شنبه، ۱ مرداد ۱۳۹۶

آینه کاری - نمایش محتوای نوروز

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

آینه کاری

آینه کاری

آینه کاری از هنرهای بسیار قدیمی در ایران است که کاوشهای باستان شناسی گواه این مطلب می باشد. یکی از علل استفاده از آینه از دیرباز تا کنون این است که آب و آینه همواره نزد ایرانیان به صورت دو نماد پاکی، روشنایی، بخت، راستگویی و صفا شمرده شده است. بنابر مدارک موجود، گویا برای نخستین بار آینه در تزئین بنای دیوان خانه شاه طهماسب صفوی در قزوین به کار گرفته شده است. پس از انتقال پایتخت از قزوین به اصفهان در این شهر و شهرهای دیگر ایران گسترش یافت و در تزئین بسیاری از کاخهای دوره ی صفوی از این هنر بهره گرفته شد. این هنر در دوره ی قاجار مورد استفاده بیشتری قرار می گیرد که در قزوین نیز در بناهای بسیاری نمونه های آینه کاری مشاهده شده است که از آن میان حسینیه ی امینی ها و بنای متبرک امام زاده حسین (ع) درخشش بسیاری دارد .

رایج ترین طرحها در آینه کاری مشهور به «گره» است که از نظر گوناگونی اشکال و تنوع و کاربرد آن در رشته های مختلف هنر ایران، در نوع خود مانند ندارد. طرحهای دیگر چون قاب بندی به شیوه های گوناگون و یا ترکیب و تلفیقی از آنها شمسه، ترنج، لچک، قطار سازی، اسلیمی، مقرنس، نیم گره های گود که به کاسه مشهورند.

یکی از صنایع دستی مهم قزوین در گذشته آیینه کاری است که هنرمندان این حرفه توسط آینه و شیشه های رنگی جلوه ای زیبا را به در، پنجره و … می دادند. امروزه این آثار زیبا در بسیاری از اماکن مذهبی و تاریخی قزوین مانند بنای امام زاده حسین (ع)، حسینیه ی امینی ها، و بنای امامزاده اسماعیل (ع) واقع در خیابان سپه به چشم می خورد.



نوا و نمای نوروزی