اقتصاد مقاومتی؛ تولید - اشتغال | سه‌شنبه، ۴ مهر ۱۳۹۶

جاجیم بافی - نمایش محتوای نوروز

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

جاجیم بافی

جاجیم بافی

هنر جاجیم بافی در استان قزوين از سابقه نسبتاً طولانی برخوردار است. در اكثر روستاهای اين استان مانند روستاهای مناطق الموت، روستاهای گازرخان، اویرک  وعلی آباد و در بوئین زهرا ،دانسفهان و ضیا آباد جاجيم بافی رايج بوده است، اما متأسفانه اكثر كارگاههای آن از چرخه توليد خارج شده است.

مواد اوليه بافت جاجيم پشم است كه معمولاً توسط زنان روستا تهيه مي شود زنان در مواقع بيكاری علاوه بر پشم چينی آنها را توسط مواد محلی و گياهی رنگ مي كنند. لازم به ذكر است كه امروزه از كامواهای رنگی در جاجيم بافی استفاده می كنند. روستائيان در فصول بيكاری كه پاييز و زمستان است كارگاه جاجيم را در داخل اتاق بر پا می دارند و عشاير از اوايل بهار و اواخر زمستان در فضای باز به جاجيم بافی مي پردازند.

جاجیم پارچه ای ضخیم و کم عرض است که با استفاده از پودهای کلفت بافته میشود . عمده مواد اولیه در بافت جاجیم ، پشم های تابیده شده الوان است که در تار و پود آن بکار می رود. گاه بصورت دستریس توسط بافندگان تولید شده و گاه از کارخانه های ریسندگی تهیه می گردد. از نخ های پنبه ای در بافت  پود نازک استفاده می شود.

بافت و چله کشی جاجیم در اکثر نقاط ایران شبیه به هم بوده و تفاوت آن در بکار بردن رنگ و نقش می باشد. نقوش جاجیم های الموت شامل: نقش ابری، اشکیو گلی (بلبلی) و ساده یا لت لتی( بدون نقش) می باشد.

نقوش جاجیم های بویین زهرا ( ساده یا لت لتی) می باشد.رنگهای بکار رفته  در جاجیم : نارنجی ،زرد سیاه، سبز آبی، سفید، سورمه ای و کرم.

اندازه جاجیم : طول جاجیم ها 30الی 40 و حتی به 60 متر هم می رسد و پهنای آن از 20 سانتی متر تا 35 سانتی متر متغیر است و با توجه به کاربرد مختلف، جاجیم ها را بریده و از پهنا به هم می دوزند.



نوا و نمای نوروزی