رونق تولید ملی | پنج‌شنبه، ۸ اسفند ۱۳۹۸

شهرستان بجنورد - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

شهرستان بجنورد

Loading the player...

دانلود

شهرستان بجنورد

City Bojnoord

شهرستان بجنورد یكی از مهم ترین شهرستان های استان خراسان شمالی است كه دارای مردمانی سخت كوش، پاك اندیش، مهمان نواز و از نژاد آریایی هستند. همه آن ها مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری بوده و به ‌فارسی،كردی و تركی سخن می گویند.

شهرستان بجنورد در سرشماری عمومی نفوس و مسكن 1375 هـ . ق دارای 415،321 نفر جمعیت بوده است شهرستان بجنورد، با پهنه ای حدود 17.245 كیلومتر مربع، در شمال باختری خراسان، از نظر جغرافیایی بین 20 درجه و 38 دقیقه تا 42 درجه و 36 دقیقه پهنای شمالی و 50 درجه و 57 دقیقه تا 2 درجه و 56 دقیقه درازای خاوری، در بلندی 1210 متری از سطح دریا قرار دارد.

این شهرستان از شمال به كشور تركمنستان، از خاور به شهرستان های شیروان و اسفراین، از جنوب به شهرستان های اسفراین، سبزوار و استان سمنان، و از باختر به شهرستان های گنبد كاووس استان گلستان و شاهرود استان سمنان محدود است. فاصله مركز این شهرستان (شهر بجنورد) تا مشهد از طریق راه آسفالته 244 كیلومتر است.

آب و هوای این شهرستان نیمه معتدل و مرطوب با زمستان های سرد و تابستان های گرم است. ریزش باران از اواخر مهرماه آغاز و تا میانه آذر ماه ادامه دارد و ریزش برف از میانه آذر ماه تا پایان اسفند ماه هر سال صورت می گیرد. به این ترتیب بیش ترین درجه حرارت در تابستان 40 درجه بالای صفر و كم ترین آن در زمستان ها 15 درجه زیر صفر است. میانگین باران سالیانه آن به 250 میلی متر می رسد.

مسیرهای دسترسی به شهرستان بجنورد عبارت اند از: 1- راه آسفالته درجه یك بجنورد مشهد، به درازای 244 كیلومتر 2- راه آسفالته درجه یك بجنورد تهران به درازای 700 كیلومتر 3- راه شنی بجنورد اسفراین، به درازای 63 كیلومتر.

 وجه تسمیه و پیشینه تاریخی نام قدیم بجنورد در اصل «بیژن گرد» كه نامی باستانی است،‌ بوده است. از آن جا که «گرد» به معنی شهر و آبادی است، بجنورد به «شهر بیژن» معنی می شود. بیژن گرد به مرور زمان به «بوزن گرد»، «بوزن جرد» و «بجنورد در آمده است.

در شمال باختری بجنورد كنونی، تپه و آثار كهنی از شهر پیشین وجود دارد، كه «بیژن یورت» یا «بیژن یورد» خوانده می شود و می رساند كه همان بیژن گرد است و بجنورد پیشین در این جا قرار داشته است. این تپه را مردم «كهنه كند» (روستای كهنه) می نامند و این نام فارسی كهن، در میان مردم كرد زبان بجنورد می رساند، كه پیش از صفویان، این جا به عنوان بجنورد پیشین و ویرانه ای بوده كه شهر كنونی پس از آن ساخته شده است.

شهر بجنورد در روزگار باستان یكی از ولایت های پارت پیشین بوده است. بعضی گفته اند پیش از صد دروازه (شهرستان دامغان)، پایتخت پارت، شهر « اساك» بوده، كه آن را با بجنورد یا قوچان یكی دانسته اند. شهر بجنورد در دوران ساسانیان جزو قلمرو آنان شمرده می شده و تابع بخش خاوری استان خورآسان (خراسان) بوده است.

در سال 22 هـ . ق، بجنورد و دیگر نقاط خراسان توسط مسلمانان گشوده شد و تا میانه سده 3 هـ . ق، از سوی نماینده گان خلیفه بغداد اداره می شد. در 259 هـ . ق، یعقوب لیث صفاری سراسر خراسان را گرفت و بجنورد جزو قلمرو و حكومت صفاری شد. سپس سامانیان بر خراسان، از جمله بجنورد دست یافتند. تیمور لنگ نیز در 783 هـ . ق، بجنورد و دیگر شهرها و آبادی های این منطقه را ویران كرد.

در روزگار صفوی، بجنورد به علت جایگاه مناسب طبیعی، جغرافیایی و نظامی اهمیت یافت. در زمان حكومت تولی خان - حكمران صفوی - شهر گسترش یافت و به سرعت نقش نظامی، بازرگانی و آموزشی خود را باز یافت. پس از صفویان بجنورد جزو قلمرو افشاریان و قاجاریان شد و حاكمان آن بیش تر از سران ایل های ساكن در این ناحیه انتخاب می شدند.