رونق تولید ملی | پنج‌شنبه، ۸ اسفند ۱۳۹۸

شهید امیر رویگران - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

شهید امیر رویگران

Loading the player...

شهید امیر رویگران

Martyr Amir Roigaran

این شهید بزرگوار در روز دهم آذر ماه سال ۱۳۴۸، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش محمود (فوت۱۳۵۴) و مادرش رضوان‌بیگم نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. کارگر بود که از سوی یگان بسیج استان در جبهه حضور یافت.

در روز چهارم اسفند ماه سال ۱۳۶۴، در فاو عراق به شهادت رسید. پیکرش مدت‌ها در منطقه برجا ماند و سال۱۳۷۶ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

فرازی بر وصیت نامه شهید بزرگوار : بسم الله الرحمن الرحیم. به راستی آنهایی که در راه خدا کشته می‌شوند؛ مرده ندانید، که آنها در نزد خدا زنده هستند و روزی می‌گیرند.

به نام خدا، به نام خدایی که به ما روح و جان داد و تمام هستی و نیستی ما و تمام کاینات در دست اوست و با سلام بر یگانه منجی عالم بشریت مهدی موعود (عج) و با سلام بر سرور سالار شهدا، حسین بن علی (ع) و با سلام بر امام خمینی رهبر کبیر انقلاب و با سلام بر تمامی رزمندگان اسلام که در جبهه‌های غرب و جنوب کشور هر روز و هر ساعت حماسه می‌آفرینند و مشت محکمی بر دهان منافقان و صدامیان کافر می‌زنند.

این‌جانب امیر رویگران برای سومین بار است که به جبهه اعزام شده‌ام چون خبر حمله را از بچه‌ها شنیدم دوست داشتم در حمله شرکت کنم تا خداوند بزرگ را با قلب و روح و فکر و عمل و نیت خود ایمان بیاورم. مگر نه اینست که مؤمن واقعی با خون خود وضو می‌گیرد و به نماز می‌ایستد؟ مگر نه اینست که ارزش هر انسانی به عشق اوست؟،

آری عزیزان بالاخره باید رفت بالاخره مرگ خواهد رسید و هیچ کس در این دنیا ماندنی نیست؟ آیا این وضعیت طلایی را باید از دست داد. حال که به برکت اسلام و خون پاک شهدای دین بدون زحمت باریدن گرفته است آیا جان تشنه را با لجن دنیا سیراب کنیم؟

و اما مادر جان! وصیت می‌کنم اگر من شهید شدم برای من اشک نریزید، اگر هم اشک ریختید اشک خوشحالی باشد، چون من که به راه بدی نرفتم باید خدا را شکر کنی مادر جان! که من به این راه رفته‌ام و منافق نشدم که شما سرافکنده شوید و اما شما حسن آقا و هادی آقا و خواهر جان! باید مرا ببخشید که نتوانستم جبران زحمات شما را بنمایم.

من شما را خیلی اذیت کرده‌ام باید مرا ببخشید. برادران من هیچ وقت حرف منافقان را گوش ندهید. وصیت می‌کنم که من شهید شدم راه مرا ادامه دهید چون این راه، راه حسین‌بن‌علی (ع) است و جوانها را امر به معروف و نهی از منکر کنید و آنان را به جبهه‌ها تشویق نمایید. وصیت می‌کنم که هیچ وقت از سخنان امام سرپیچی ننمایید و همیشه از او دفاع نمایید و طالب حق و حقیقت باشید.

خدا را همیشه در نظر بگیرید و جبهه‌ها را هیچ وقت خالی نگذارید. در نماز جمعه‌ها و نمازجماعت ها شرکت کنید. وصیت می‌کنم که در خانه ۳ هفته شبهای چهارشنبه دعای توسل بگیرید تا شاید خدا از گناهان شهیدان و من بگذرد. دیگر وقت گرانبهای شما را نمی‌گیرم. به امید پیروزی حق بر باطل. «خدایا! تا وقتی که گناهان مرا نبخشیدی ما را از این دنیا نبر». ۳۰/۱۱/۱۳۶. امیر رویگران