رونق تولید ملی | چهارشنبه، ۲۴ مهر ۱۳۹۸

شهید محمد رضا حسن رضایی - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

شهید محمد رضا حسن رضایی

Loading the player...

دانلود

این شهید بزرگوار در روز یکم خرداد ۱۳۴۸، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش حسین، تعمیرکار خودرو بود و مادرش بلور نام داشت. تا پایان سطح اول در حوزه علمیه درس خواند. طلبه بود و از سوی مرکز اعزام روحانی در جبهه حضور یافت. دهم شهریور ۱۳۶۵، در حاج عمران توسط نیروهای عراقی به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
فرازی بر وصیت نامه شهید بزرگوار : 
بسم الله الرحمن الرحیم «و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتاً بل احیاء عند ربهم یرزقون» (آل‌عمران/۱۶۹) حقیر «محمدرضا حسن‌رضایی»، متولد ۱۳۴۸ و اهل قزوین، وصیت خود را در دو بخش بدین گونه عرضه می‌دارم. اول: اجتماعی با عرض سلام خدمت مطهر حضرت ولی عصر، مهدی موعود (روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء) و درود فراوان بر رهبر عظیم الشأن و یگانه اسوه‌ی مقاومت و پیروزی، پدر همه‌ی خانواده‌ی شهدا، نور دیده‌ی همه‌ی مسلمین جهان و قلب تپنده‌ی جهان اسلام، حضرت امام خمینی و با امید پیروزی عاجل برای رزمندگان غیور و پرتوان اسلام و رزمندگانی که امام امت درباره‌شان فرمودند: «من بازوی آنها را می‌بوسم، که دست و بازوی خداوند بالای بازوی آنهاست.» 
اما بعد: امت بیدار و هوشیار و ملت قهرمان ایران و مسلمین بیدار جهان! من افتخار می‌کنم که برای خدا و اسلام و برای اطاعت کردن و لبیک گفتن به فرمان حضرت امام و دفاع از حریم میهن اسلامی، به جبهه رفتم و به فیض شهادت رسیدم و این را هم عرض می‌کنم که بنا به گفته‌ی قرآن کریم، «شهدا را مرده مپندارید؛ چون آنها زنده‌اند و نزد خداوند (عز و جل) روزی می‌خورند» و همچنین لازم دانستم بنا بر وظیفه ـ اگر چه شما ملت عزیز، سرور و بزرگ حقیر هستید ـ چند چیز را به شما به صورت پیام وصیت کنم: اول) این که این زمان، زمان دفاع از اسلام و حریم خداوندی است و این دفاع هم به وسیله‌ی یک رهنما، راهور و رهبر انجام می‌گیرد؛ 
لذا برای دفاع، هیچ موقع و در هیچ زمان و مکان و هیچ شرایطی از یاد خداوند و حضرت ولی عصر (عج) غافل نباشید و از رهبر عزیزمان حضرت امام امت، جدا نشوید. جدا شدن از امام ـ حتی به قدر یک لحظه ـ جدا شدن از خدا و امام زمان (عج) و جدا شدن از اسلام است و در آخر جدا شدن از «ولایت فقیه» است؛ لذا از شما خواهشمندم که از رهبر عزیزمان و نور دیده‌ی همه‌ی مسلمین ـ حتی به قدر یک لحظه ـ جدا نشوید. 
دوم) این که این زمان، زمان وحدت اسلامی است. از وحدت کناره‌گیری نکنید و به خاطر چیزهایی که نمی‌دانیم و از آن اطلاع کافی نداریم و جزیی می‌باشد، وحدت خود را بر هم نزنیم. این دسیسه‌ی شیطان و دشمنان اسلام است، که می‌خواهند وحدت اسلامی مسلمین را بر هم بزنند و لذا شما باید با حضور خود در مراسم شهدا، تشییع جنازه‌ها و نمازهای جماعت و مخصوصاً با حضور هر چه باشکوه‌تر در نماز جمعه‌ها، پاسخ مثبتی به ندای خداوند که می‌فرماید: «واعتصموا بحبل الله جمیعاً و لا تفرقوا » (آل‌عمران/۱۰۳) و نیز پاسخ دشمن‌کوب به دشمنان اسلام و شیاطین شرق و غرب بدهید. 
سوم) از خواهران و برادران گرامی ام می‌خواهم که شئونات اسلامی را با حفظ حجاب و غیره رعایت کنند و بر وقار جامعه‌ی مسلمین بیافزایند و با حضور هر چه با شکوه‌تر در جبهه، هم خدا و هم حضرت ولی عصر (عج) و هم قلب مبارک و عزیز رهبرمان را شاد و کار جنگ را یکسره کنند و کسانی هم که نمی‌توانند در جبهه حضور به هم رسانند و همچنین خواهران و غیره، در پشت جبهه با کمک‌های نقدی و جنسی خود، آنها را یاری دهند. 
چهارم) از همه‌ی برادران و خواهران تقاضا دارم به خانواده های شهدا بی‌حرمتی نکنند. «خدایا، خدایا! تا انقلاب مهدی (عج) خمینی را نگه‌دار.» «اللهم عجل لفرج مولانا مهدی صاحب الزمان» و السلام علیکم و رحمه و برکاته ۲۷/۰۲/۱۳۶۵ دوم: اختصاصی برای خانواده پدر و مادر گرامی‌ام! سلام. امیدوارم که حال‌تان خوب باشد و برای سلامتی و طول عمر امام عزیز دعا کنید. برادران و خواهران عزیزم! به شما نیز سلام می‌کنم و امیدوارم حال‌تان خوب باشد. 
لازم می‌دانم به شما خانواده‌ی گرامی‌ام نیز چند امور را تذکر بدهم: اول) از ذکر خدا غافل نباشید و همیشه برای فرج آقا امام زمان (عج) دعا کنید و برای سلامتی حضرت امام و دیگر علمای اسلام دعا کنید و از رهبر عزیزمان نیز غافل نباشید و همیشه دعاگوی ایشان باشید. دوم) وحدت اسلامی را حفظ کنید و نماز و روزه و دیگر شئونات اسلامی را رعایت کنید. 
سوم) در نماز جماعات شرکت فعال داشته باشید و اگر برادرم قادر به رفتن جبهه بود، با رضایت خودتان به جبهه رهسپارش کنید تا اسلحه‌ی بر زمین افتاده‌ی مرا بردارد. پدرم و مادرم! در طول زندگی از زحمات بی‌دریغ شما بسیار متشکرم و چه کنم که زبان من قادر به تشکر از شما نیست. مرا حلال کنید و جسارت‌ها و بی ادبی‌های مرا ببخشید و احیاناً اگر از من رنجیده‌خاطر شده‌اید، مرا حلال کنید. باشد که خداوند شما را از جمیع گناهان پاک و حلال گرداند. در سوگ من گریه نکنید؛ چون که این سوگ نیست و افتخار است. می‌دانم در طول زندگی به من عشق و علاقه داشتید؛ 
ولی هر چه هست در فراقم مادر و پدر عزیزم! گریه نکنید و برای آمرزش گناهان من دعا کنید. کتاب‌هایم را وقف کتابخانه‌ی مدرسه کنید و مقدار مالی را از شهریه که حدود ۶ هزار تومان است، به جبهه بدهید و مقدار پولی را که در بانک «قم» است، آن را نیز تقدیم جبهه کنید. برای امام دعا کنید. و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته فرزند خدمتکار کوچک شما محمدرضا حسن‌رضایی ۲۷/۰۳/۱۳۶۵
دست نوشته ای از شهید بزرگوار : این زمان، زمان وحدت اسلامی است و از وحدت فاصله نگیرید. به خاطر چیزهایی که نمی دانیم و اطلاع کافی نداریم و جزئی می باشد وحدت خود را به هم نزنیم، این دسیسه شیطان و دشمنان اسلام است که می خواهد وحدت اسلامی مسلمین را به هم بزند.