رونق تولید ملی | سه‌شنبه، ۲۳ مهر ۱۳۹۸

شهید ناصر ذوالقدر - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

شهید ناصر ذوالقدر

Loading the player...

شهید ناصر ذوالقدر

Martyr Nasser Zolghadr

این شهید بزرگوار در روز سوم آذر ماه سال ۱۳۳۷، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش محمد (شهادت۱۳۶۲) و مادرش زهرا نام داشت. تا پایان دوره کاردانی در رشته برق درس خواند. تکنیسین برق بود که از سوی یگان بسیج استان در جبهه حضور یافت. در روز نوزدهم آذر ماه سال ۱۳۵۹، در سومار توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت گلوله به شکم و پا، شهید شد. مزار او در امامزاده حسین زادگاهش قرار دارد.

فرازهایی بر وصیت نامه شهید بزرگوار: بسم الله الرحمن الرحیم. به نام خدای مشتاقین، به نام خدای مستضعفین، به نام خدای شهیدان. درود و سلام بر پیغمبر اکرم محمد (ص) بزرگ رسول عظیم‌الشأن عالم خلقت و درود و تهنیت بر علی (ع) برگزیده‌ترین و باتقواترین و حجت خدا و سلام و درود بر ائمه اطهار (ع) و بر آخرین فرستاده خدا امام مهدی (عج) منجی جامعه بشریت و تمام انسانهای تحت ستم (روحی له الفداه).

و بر نایب آن امام خمینی بت‌شکن قرن اخیر و امید مستضعفین جهان که با یاری خدا و رهبری این ابر مرد تاریخ و با وحدت کلمه تمام مسلمین جهان، اسلام و انقلاب اسلامی ایران را در تمام پهنه گیتی صدور و پرچم را برافراشته خواهیم نمود.

ان شاء الله این وصیت‌نامه را در کمال تندرستی و سلامتی می‌نویسم چون عازم جبهه جهاد با کفار می‌باشم، که به یاری خدا پیروز خواهیم شد و اگر به امید خدای بزرگ در این راه کشته شدم به بزرگترین آمال و آرزوهایم رسیده‌ام که با این خونهای ما ،درخت اسلام هر چه بیشتر بارورتر گردد؛ اگر چه این خون ما هدیه ناقابلی برای انفاق در راه خدا می‌باشد.

اللهم الرزقنی توفیق الشهادة فی سبیلک سخنی کوتاه با پدر و مادرم. پدر و مادر گرامی‌ام! این وصیت‌نامه را در هنگامی که برای پاسداری از سنگر اسلام می‌باشم می‌نویسم، از اینکه مشاهده کرده و می‌کنم که عده‌ای اجنبی پرست و خائن و مزدور و وابسته به ابرقدرت شوروی و امریکا یعنی بعث عراق و صدام خائن افرادشان را در خاک ما مستقر کرده‌اند. پدر و مادر عزیزم از اینکه حس می‌کردم در مکانی راحت قرار بگیرم و در سنگر نباشم غمگین بودم .

من نمی‌توانستم به خودم بقبولانم که برادران خودم در مرزها شهید شوند و من هر روز شاهد این باشم که چه تعداد کشته و یا مجروح و زخمی شد، پدر و مادر داغدارم! چگونه من می‌توانستم مشاهده کنم که هر روز عده‌ای از بهترین جوانان ما کشته می‌شوند و من به کارهای روزمره مشغول باشم .

می‌دانم که از دست دادن من شاید برای شما سنگین باشد که ان شاء الله مرا حلال می‌کنید و اگر در حق شما بدی نمودم مرا ببخشید؛ ولی مگر غم از دست دادن حسین (ع) بر فاطمه زهرا (س) سنگین نبود؟ مگر آنها نبودند که کشته شدند تا دین اسلام پا بر جا بماند؟ من هم به نوبه‌ی خود از آقا و سرورم حسین (ع) درس مبارزه و جهاد و درس شهادت را یاد گرفتم؛ من آموختم که زندگی مادی نکبت بار است و نباید منتظر باشم تا مرگ مرا فرا گیرد، بلکه باید به آغوش مرگ برویم ؛مگر انسان یک دفعه بیشتر می‌میرد، پس چه بهتر که این یک دفعه هم در راه خدا باشد.

در اینجا شما را به تمام مقدسات عالم قسم می‌دهم که نگران از دست دادن من نباشید؛ برادران دیگر جای مرا پر می‌کنند، و یادتان باشد که چه خانواده‌هایی چند فرزندشان را در این راه دادند و خم به ابرو نیاوردند، به یاد بیاورید آنهایی را که همسر و بزرگ خانواده خود را از دست داده‌اند، و آگاه باشید تا مبادا پشیمان شوید و از بابت کشته شدن من به کسی بد بیراه بگویید؛ مبادا دلسرد شوید. شما باید بر خودتان افتخار کنید و بر خود ببالید و الگوی یک پدر و مادر شهید باشید و بدانید که آنهایی که در راه خدا کشته می‌شوند ،زنده‌اند و حزب خدا همیشه پیروز است.۲۷/۷/۱۳۵۹. والسلام. ناصر ذوالقدر